Waar zijn wij te zien ?

Aankomend weekend zullen we Nederland vertegenwoordigen tijdens de European Sidecar Challenge op het Circuit van Brands Hatch. Samen met Ep van Paassen die uitkomt in de 750 cc solo klasse en Thom vd Berg, onze monteur, vertrekken we 9 juli richting de UK.
Onderstaand stukje stond op www.steveenglish.com

Brands Hatch is the first round of the European Sidecar Challenge sponsored by Powerbiking. Harry Vaesen and Edmond Creemers (Wessie powered) from Belgium have entered along with Richard and Kim, the Dutch pair on their Harley Davidson. Sadly Jean Pierre, captain, won't be with us due to his injuries

Daarna hebben we drie dagen om bij te komen en het zijspan na te kijken. Hopenlijk hoeft er niet te veel gesleuteld te worden voor de volgende race in Chimay van 17 t/m 19 juli.
www.circuit.be

We hebben er erg veel zin in!

ZZ races

Eens in de 3 jaar worden de ZZ races georganiseerd. Het circuit is 5.8 km lang en gaat van ’t Zant naar Zeerijp en weer terug. Bij de HMV rijden we met het oude span die ook op Isle of man goed heeft gepresteerd. Tijdens de training was de baan helaas nog nat, en daardoor heel glad, dus reden we rustig 2 rondjes om weer even te wennen..De eerste manche kwamen we goed weg en we raakten in een leuk gevecht met de gebroeders Medema met hun BSA A65 span. Zij waren sneller bij het accelereren, wij op het lange eind van het circuit. We wisselde een paar keer van positie en het publiek genoot van de geleverde strijd. Voor de broertjes Medema is deze race een thuis wedstrijd dus het publiek leefde erg mee.
De Tweede manche stonden we op de 2de startrij. Voor ons team Medema en Willem en Marcel op hun BSA/Windle combinatie. Willem en Marcel kwamen goed weg, echter de gebroeders Medema niet. Voor we de eerste bocht ingingen hadden we ongeveer 200 meter achterstand. Er zat geen verschil in de snelheid tussen de 2 spannen. Doordat wij wat later remden kwamen we dichterbij. Na 3 ronden zaten we Willem en Marcel op de hielen en ook deze strijd was spannend zowel voor het publiek als voor ons.


Beide manches kwamen we als eerste over de finish en we werden 2de in de gelijkmatigheids demo.

Fam. Medema, Willem en Muts bedankt voor de strijd en de fun.
De organisatie van dit evenement was super. HMV, vrijwilligers en organisatie ZZ races, bedankt voor een geweldige dag !

Voor meer info over de historie van deze races check -> www.zzraces.nl

Classic Pre TT Ilse of Man

In 2008 zijn we niet gefinisht tijdens de Classic Pre TT. Toen eindigde ons avontuur in de 4e ronde op de 8ste plaats. Dit jaar dus tijd voor een nieuwe poging. Vanuit Barneveld vertrokken we gezamenlijk met de 2 Weslake teams, met als goal finishen in de top 10. Ook Ep van Paassen was weer van de partij om te starten in de 750 cc solo klasse met zijn Triumph.

Na een reis van 29 uur arriveerden we donderdag op het Paddock in Man, net op tijd voor de keuring van de pakken en helmen en de inschrijving.

Vrijdag kregen we toestemming om 2 rondjes met de nieuwkomers mee te rijden. Dit was een goed besluit want de motor reed niet goed. Het blok in het oude span heeft nieuwe klepzittingen en de kleppen moesten nagesteld worden. De eerste tijdtraining ging redelijk. Het wegdek leek nog slechter dan vorig jaar en de bougies sloegen vet bij het opwarmen.
De zaterdag training verliep beter maar de bougies sloegen nog steeds vet. Ook werd de koppeling slechter. We hadden ons met een 10de tijd geplaatst voor de race.

Zondag hebben we een nieuwe koppeling gemonteerd en nog wat aan de afstelling gedaan. Hopende dat de bougies niet meer vet zouden slaan.

Maandag 1 Juni D-day. Om 11.00 uur stonden we bij de technische keuring en om ongeveer 12 uur zou onze race starten. Het leek erop dat het vet slaan van de bougies was opgelost. Echter toen we de baan op gingen was het weer stotteren. Dit bleef de hele opwarmronde hetzelfde. Op rij 7 plaats 10 stonden we nog nerveuzer dan normaal te wachten op het rode licht…. zouden we goed weg komen? Het bord van nog 15 seconden ging omhoog. Koppeling in, eerste versnelling, rode lamp aan, lamp uit, koppeling los en de motor sloeg bijna af….K*&%$#@T. We belanden op plaats 14 voordat de motor weer goed liep. Voor de eerste bocht lagen we echter weer 10e. Na de eerste ronde 8ste en we belanden achter het BSA team die ons vorig jaar aanreed. We konden ze een paar keer passeren maar we bleven er strak achter hangen en lieten af en toe het voorwiel zien. In Church bench schakelde het BSA team mis wij konden passeren en pakten meteen z’n 150 meter voorsprong. De laatste 2 ronden reden we behouden en hielden onze plaats vast. Voor ons viel nog een span uit waardoor we als 6de juichend over de finish reden.
Het heren Weslake team Kobus en Sam eindigde op het podium als 3de en het dames team Anja en Diana als 8ste. Wat een super resultaat voor de Nederlandse zijspan teams.

Nu waren er nog 2 Nederlanders die aan de start verschenen. Eppo in de 750 solo en Mario in de 500 solo klasse. Beide finishte in hun race. Eppo reed met zijn nieuwe motor en was sneller dan vorig jaar.


Alle Nederlanders die op Mann starten dit jaar zijn gefinisht.
Mission complete !!

Mettet

Voor de eerst training op zaterdag startte we met het nieuwe span. De eerste paar meters stotterde de motor, maar boven de 4000 RPM reageerde hij super. Na de eerste bocht volgt een lang recht stuk waar we even probeerden hoe hard hij kan. We hielden de motor op 7000 RPM en gingen harder dan ooit. Echter op het eind van het rechte stuk begon het span te slingeren en was het niet in controle te houden door een lekke voorband ! Het ventiel was door de snelheid naar buiten geduwd en tegen de remklauw gekomen.
Met veel hulp van race collega’s en onze monteur Thom van de Berg konden we een nieuwe band monteren (ter plaatste gesponsord door Ian Johnssen).

Voor de race die middag gingen we als laatste van start. We draaiden 2 rondjes maar door het slecht lopen in het lage toeren gebied sloegen de bougies vet en moesten we stoppen. We hebben de afgelopen weken veel getest en geprobeerd de motor af te stellen zonder resultaat in het lage toeren gebied. Aan het eind van de zaterdag twijfelde we over het spruitstuk.

De zondag training startte we op ons oude span. Lekker vertrouwd en het span liep goed.
De zondag race maar weer met het nieuwe span proberen. Met het spruitstuk en de carburateur van het oude span erop. Dit bleek een juiste keuze te zijn. Echter verloren we wel aardig wat Pk-tjes. Na 2 ronden moesten we stoppen door een afgebroken olie koeler..


Ondanks de problemen zijn we wel wijzer geworden en weten we wat we moeten doen om de kinderziektes uit het nieuwe span te halen. We hebben tevens besloten om met het oude span naar Ilse of Mann te gaan.

Nieuw span voor het eerst op de baan

Half maart zijn we naar Startrick geweest om het nieuwe span af te stellen op de testbank. Na een hele ochtend met de ontsteking en sproeiers in de weer te zijn geweest was het resultaat veelbelovend.


5 april zijn we naar Rheine gereden voor een eerste training. Op een oud vliegveld was een circuitje uitgezet.Eerst maar een paar rondjes rijden om te kijken wat het span doet. De stuureigenschappen voelde meteen goed. Laag in de RPM was het nog niet 100% maar boven de 3000 RPM voelde de motor goed aan. Kim kon de handgrepen prima vinden en voelde weinig verschil met het oude span. Na een dag spelen met sproeiers zonder resultaat, gingen we de laatste trainings rondjes terug naar de sproeierbezetting waar we de dag mee waren begonnen. Door een beetje spelen met de koppeling ging het beter en reden we een paar heerlijke ronden.
We hebben nog een paar weken om naar de sproeierbezetting te kijken en het probleem in de lage RMP op te lossen. De eerste race van dit seizoen is Mettet (BE) op 8 en 9 mei.
Het oude span heeft ook een totale opfrisbeurd gehad. Helaas kregen we deze niet goed aan de praat in Rheine, er zijn wat problemen met de ontsteking waardoor het span niet lekker loopt. De komende weken hebben we dus nog wat te doen...

1e keer starten van het nieuwe span !

Classic TT Gedinne

Goed voorbereid starten we zaterdag aan de eerste tijdstraining op ons favoriete circuit in Gedinne. Meteen merkte we dat de grip vooral aan de voorkant minder was. Van tevoren hadden we een nieuwe voorband gemonteerd. Terug in de paddock hebben we gezocht naar het probleem. De banden spanning was een beetje hoog en we constateerde dat de band niet erg vers was(2002) Dit kon het probleem zijn. We besloten de spanning lager te zetten dan normaal.
Zaterdag werd er helaas niet meer gestart voor de race doordat er een ongeval in de
P2 was en daardoor ontstond te veel uitloop in de planning.
Het programma voor de zondag werd gewijzigd in 10 min warm-up in de ochtend en 2 races ‘s middags.

In de warm-up op zondag ochtend wilden we een paar dingen testen. De chicane was beter geprepareerd dan vorig jaar. De bochten afsnijden kon ons tijdwinst opleveren. De bocht voor de boerderij gaf ons problemen en Kim wilde verder uithangen dan normaal zodat we niet te veel van het gas af hoefden. Dit lukte prima en we gingen vol vertrouwen de race in

In de eerste race hadden een goede start en we kwamen in een leuke battle in de achterhoede met een BMW span en het Konig span van Noud vd Aa. Echter de laatste ronde verloren we vermogen. Het blok werd te heet. De ronde tijden waren vergelijkbaar met die van vorig jaar.
Voor de tweede race hadden we wat extra olie in het systeem gedaan om wat meer koeling te creëren.We bleven dichter op het BMW span dan de race ervoor en hadden het gevoel dat we er bij konden komen. Echter in ronde 4 verloren we weer vermogen en reden de laatste 2 ronden rustig uit. De BMW liep behoorlijk bij ons weg
Aan de finish stonden Kobus en Sam van het Weslake Team klaar met een biertje voor ons om te koelen. Echter de Ironhead stond te koken. We konden na de race de zijspan in de eerste versnelling zonder de koppeling te gebruiken terug duwen naar onze camper. Er was totaal geen compressie meer. Dit beloofd niet veel goeds. (Het blok heeft 3 seizoenen zonder echte problemen gelopen)
In de paddock was het als altijd erg gezellig en er werd door de meeste teams genoeg gesleuteld en getest.

Door tijd gebrek en de schade aan het motorblok hebben we besloten dat Gedinne de laatste race voor ons was in 2008. We hebben, op Ilse of Man na, alles uitgereden en vele persoonlijke tijden weer een beetje scherper gezet. Ondanks dat we in de P3 klasse met alle IMP’s en snellere spannen in de achterhoede rijden, hebben we weer een lekker en gezellig seizoen gehad. Met dank aan alle collega teams, organisaties en vrijwilligers die dit mogelijk maken.

We zien er naar uit om volgend jaar in de P2 te starten.

Met dank aan Guy voor de actiefoto

BARNEVELD

Met 29 zijspannen aan de start was het een groot en internationaal deelnemersveld. Er waren Zwitsers, Belgen, Duitsers, Engelsen en zelfs een koppel uit Nieuw Zeeland.
Het was weer zo warm dat we tijdens de training de potjes uit de camper hebben gehaald om zo toch nog wat koeling te krijgen. De motor stond iets te lang vergierd, maar we besloten om het niet aan te passen, daarvoor was het veel te warm.

Tijdens de 1e manche ontstond er een leuk groepje dat lekker met elkaar aan het knokken was. Phil en Ali (UK) met de Triumph, wij en Frank en Marja (grieslightning team) die op de nieuwe Norton van Kobus Bouman mochten rijden omdat hun BSA stuk is. De regelmatigheid was ver te zoeken maar we hadden allen een big smile op ons gezicht. Voor ons finishte het Guzzi team en het team uit Zwitserland met hun Triumph-weslake combinatie.

Tijdens de 2e manche gingen we als 6e de eerste bocht in. In de tweede bocht gingen we Gerrie de Bruin en Ingrid voorbij. Het Weslake team viel uit. Het BMW team De Mert maakte een fout en we gingen deze voorbij. Ook passeerden we Phil and Ali. We zaten nu achter Etheridge met hun Norton. Bij het ingaan van de 3e ronde zaten we dicht achter ze en bij de eerstvolgende bocht staken we de Ironhead in het gaatje dat er was. 2 bochten verder werd de race helaas afgevlagd. Gelukkig geen ongeval maar een bakkenist die niet meer terug kon komen in het span. Alleen een kapot pak en een warme kont.

CHIMAY 2008

Wegens de 15de editie van de classic races word er dit jaar gereden op het lange oude circuit van 9.5 km. Een circuit met meerdere kom bochten, lange volgas bochten, de super afdaling en echt waar, een rotonde ! Met onze Ironhead moeten we het normaal hebben van de korte stuurbaantjes waar we gebruik kunnen maken van het koppel. Omdat de motor ons positief verrast had op Ilse of Man (ook lange baan) gingen we vol goede moed naar Chimay.

Na de eerste training en het startveld gezien te hebben, waaronder 7 zijspannen met een Imp blok en 1 zijspan met een Mini blok, wisten we al dat we een eenzame race tegemoet gingen.


In de eerste race kwam deze voorspelling inderdaad uit. Voorin ontstond er wel een geweldige strijd tussen de Imps en de mini. De winst ging echter naar een BMW span (Vansevenant-Hubrechtsen)

Voor de 2de race mochten we in de 750 klasse (P2) starten, waar meer 1000 cc spannen bij ingedeeld zijn. Onze motor past meer in deze klasse. Wij hadden een super start, maar namen geen enkel risico. We wilden geen invloed hebben in een kampioenschap waar we geen deel van uitmaken. We kwamen in een mooi gevecht met een Guzzi span. Zij waren veel sneller op de lange rechte stukken wij later met remmen en sneller in de bochten. We konden ze 2 keer voorbij steken op het eind van de afdaling. Ondanks dat we niet in de uitslag kwamen hebben we wel super genoten. Met Racen gaat het er toch om in een groepje te kunnen knokken.

In de P3 klasse ontstond er in de laatste manche weer een super gevecht waar Chris en Ian Nickels op de streep de locale favorieten versloegen.

Chimay maakte ons wederom duidelijk dat we voor onze nieuwe racer de juiste keuze maken om een 750 cc blok te bouwen. Zodat we volgend jaar in de P2 mee kunnen strijden...

SIDECAR EXPERIENCE ASSEN

Donderdagmiddag vertrokken we richting Assen voor de nacht van Assen met Normaal en Cuby & Blizzards. Ook wilden we graag de zijspan trainingen (WK) zien en
vrijdag de trainingen van de moto GP.

In Assen was alles goed georganiseerd. Er was een mooie plek op camping Asser Boys geregeld en ook vrijdag avond bij het circuitje in het centrum verliep alles prima. Het was goed druk langs de baan en iedereen maakte er een mooie show van. Het publiek was enthousiast.

Het starten met de rollen ging echter niet door omdat onze HY er mee ophield. De ANWB constateerde kapotte ontsteking en dit kon niet ter plaatse worden gerepareerd. De elektronische ontsteking zit er nog geen drie maanden in dus daar baalden we wel van. We stonden met de camper en motor midden in Assen en met alle festiviteiten in het centrum konden we niet weggesleept worden. Dus bleven we maar in Assen slapen. We waren blij dat Henk van het Ducside team onze motor kon meenemen naar de TT paddock.

Om 8 uur op zaterdagochtend stond de sleepwagen klaar om ons naar huis te brengen. In plaats van de TT live te volgen vanaf de Stekkewal, zagen we thuis op de bank voor de TV Rossi in de eerste ronde onderuitgaan.


Het evenement was leuk en goed georganiseerd waarvoor dank aan LOC7000 en de HMV.
Met dank aan Gert de Weerd voor de Actiefoto

Rhenen 31 mei

De schade aan ons span na de races op Man was groter dan verwacht. Maar in 1 dag hebben we alles kunnen herstellen. Beetje buigen, lassen en met polyester spelen en de motor was vrijdagavond klaar om op zaterdag in Rhenen de demo bij de HMV te rijden.

Tijdens de training was het even wennen voor ons. Z’n korte baan is wel heel erg leuk met alle bochten naar links maar ook erg zwaar doordat hij zo kort is. De meeste spannen bij de HMV hebben de bak aan de rechterkant en daarmee voordeel op dit circuit. Op Isle of Man hebben we wederom geleerd de gaatjes in de bochten dicht te houden. Richard nam dit erg letterlijk en stuurde wel heel strak in, zodat Kim zo'n beetje alle strobalen langs de kant heeft geraakt...

Tijdens de eerste manche stonden we op de 2de start rij. Na een goede start zaten we voor de eerste bocht op de 2de positie achter Henk en Henny die de Duc uit de aanhanger hadden gehaald. Henk ging er snel vandoor. Na een paar ronden werd er afgevlagd. Een zijspan was in de stro balen terecht gekomen, gelukkig zonder gevolgen voor rijders en publiek. Tijdens de herstart kregen Henk en Henny de Duc helaas niet meer aan de praat. (ontsteking problemen). Er ontstond een leuk groepje met Eef van Mill, het DKW team en wij.

De tweede manche gingen wij als eerste de bocht in en we hielden dit 8 ronden vol. Met onze linker bak gooide Kim professioneel de gaten dicht. Het DKW team was alle ronden aan het pushen. De vermoeidheid sloeg bij ons in en het DKW team kreeg kans te passeren. De laatste 2 ronde hebben we rustig uitgereden. We wisten dat hierdoor de regelmatigheid verdwenen was.

Ook de paddock starter werd volop gebruikt)

Het was weer leuk bij de HMV en deze baan en de organisatie zijn een aanwinst op de kalender.

Met dank aan Tim, Chris en Henk voor de foto's

Isle of Man 2008 Pre TT Billown Circuit

Racen op het Isle of Man. Ook voor ons was dit al vele jaren een droom. Met de geweldige hulp van Dick Hawes werd dit werkelijkheid. Op maandag 18 mei vertrokken we met vier zijspanteams en een solorijder richting het race eiland. De dames en heren met de Weslake’s, het Guzzi/Duc team, wij en solorijder Ep van Paasen met zijn Triumph. Dinsdag 19 mei arriveerden we op het eiland waar onze Citroen HY de heuvels op moest kruipen richting Castletown waar we kamp Holland konden opslaan. Iedereen was goed voorbereid met genoeg reserve onderdelen, banden en zelfs reserve motorblokken.

De eerste dagen hebben we veel gezien van het eiland, de circuits en de Manx leren kennen.
Donderdag was de inschrijving en keuring van de uitrusting. Alle nieuwkomers moesten verplicht een rondje in een auto met marschall over het circuit rijden voor een eerste verkenning. We keken elkaar aan en hadden allemaal een blik van “Motte we hier racen ?”

Vrijdag werden de motoren gekeurd. Vier keurmeesters per motor controleerden elk boutje, borging, leidingen, remmen en het frame. Dit gaf een veilig gevoel en na de sticker wisten we dat we goed voorbereid waren. Dezelfde keuring vond plaats elke keer voordat we het circuit opgingen.

Voor de trainingen begonnen moesten eerst alle nieuwkomers 2 ronden op het circuit afleggen achter een motor Marchall. Natuurlijk was dit niet genoeg om het 7 km lange circuit te leren kennen. Tijdens onze eerste training was de snelste ronde 4.12 min, niet genoeg om ons te plaatsen. Met de 120% regeling moesten we onder 4.00 min rijden. ’s avonds bespraken we hoe we dit konden halen. Met aanpassing van de vergiering (een 23 voortandwiel te plaatsen) dachten dat dit moest lukken.

Zaterdag mochten alle nieuwkomers weer 2 ronden de baan verkennen voordat de tijdtraining begon. Kim kende de baan nu en Richard had nog een paar probleem stukjes. Blinde bochten en veel hobbels. De afspraak was om de eerste ronden rustig aan te doen en de 2de ronde erin te vliegen en volgas over de start lijn te gaan. Ook wilde we achter een span aan rijden die net onder de 4 minuten had gereden in de eerste training. Plaatsen voor de race was het belangrijkste. Echter in de eerste ronde gingen alle spannen er als gekken vandoor. Over de startlijn voor de 2de ronde waren de meeste spannen al uit zicht. Dit gaf ons echter wel vrij baan en we zette een tijd van 3.49 min, genoeg om te plaatsen dachten we. De snelste ronde tijd was echter ook weer scherper gezet en eigenlijk kwamen we 2 tiende van een seconde te kort op de 120% regeling. Gelukkig hadden wij de 10de tijd en konden we starten voor de race op maandag. Het heren Weslake team had een 5e tijd neergezet. Het Guzzi team 8e en het dames Weslake team 13e. Eppo in de solo superbike klasse had pech met de belt en was uitgevallen, gelukkig mocht hij wel starten op maandag.

Op zondag hebben Richard en monteur Thom de motor nog een keer helemaal nagekeken, om zeker te weten dat hij technisch helemaal in orde zou zijn voor de Race.

Maandag D-Day! Gelukkig startte onze race al om 11.30 uur. Met gezonde spanning en sommigen met bibberende beentjes en al nagelbijtend verschenen we aan de start.

De afspraak was om het span tijdens de start eerst te laten rollen en dan het gas erop om de koppeling te sparen. Rode vlag ging weg, de lamp sprong op rood en……. uit. We starten zoals afgesproken en verloren hierdoor 3 plaatsen. Maar voordat we de eerste bocht in gingen lagen we alweer op de 11e plaats. In de 1e ronde konden we nog een span uitremmen en we gingen ronde 2 in als 10e. Een paar honderd meter voor ons kregen we 2 spannen in zicht die tijdens de trainingen iets sneller waren. De Ironhead liep super en we kenden het circuit nu goed. Op de start/finish lijn voor ronde 3 passeerde we het eerste span voor ons. De volgende ronde deden we het zelfde met het Engelse koppel op een Bsa span.

Halverwege ronde 4 hadden we 30 meter voorsprong en lagen op plaats 8. We stuurde in voor een haakse bocht. Het Bsa span achter ons dacht een gaatje te zien reed vol op ons in waardoor we in de strobalen belanden. Er was veel schade en dus einde race, BALEN!
Vanachter de strobalen zagen we het heren Weslake team 4e worden en best rookie (Best rookie time ever!). Het Guzzi team finishte als 7e. Het dames Weslake team was helaas in de 1e ronde al uitgevallen met koppelings problemen.
In de Superbike klasse eindigde Eppo als 19de en ook als best rookie.

We baalden natuurlijk ontzettend dat we niet waren gefinisht, de race ging zo lekker. Dit straten circuit had alles in zich, mooie stukken asfalt, hobbelige stukken, waardoor sturen en in de bak blijven lastig werd. Stoepranden en muurtjes die het circuit gevaarlijk maken en mooie haakse en glooiende bochten. Echt geweldig. De organisatie was super, en de maatregelen voor de veiligheid zeer professioneel. Voor ons is een droom uitgekomen. Maar volgend jaar moeten we terug, we willen allebei de finish vlag zien, en minstens de finishers award mee naar huis nemen.

Eemshaven

Op Koninginnedag vertrokken richting Eemshaven voor onze eerste race van het seizoen.
Het was weer goed om alle mede zijspan rijders te zien en spreken. Hemelvaartdag begon met een lekker zonnetje. De eerste training gaf ons een vertrouwd gevoel en het driften ging weer lekker. Het circuit van Eemshaven heeft een leuke hairpin waar je alleen driftend doorheen komt.

De giering stond iets te lang. Met de races van Man in ons achterhoofd vonden we dit niet erg. De boel heel houden was het devies. De 2de training het zelfde verhaal. Het blok klonk goed en we keken uit naar de race. Om 17.00 uur reden we naar de voorstart en op dat zelfde moment begon het heftig te regenen en zelfs wat hagel kwam naar beneden. Binnen een paar minuten waren we allemaal doorweekt. Rijden/niet rijden ging even door ons hoofd. In de warming up ronde gingen collega rijders Anja en Diana van de baan en Anja kon nog net op tijd corrigeren om niet de sloot in te duiken. Het was dus erg glad… Net voor de start werd het wat droger en we starten achter in het veld. Na de eerste bocht lagen we op de 4de plaats en gaven deze niet meer af.Voor ons gingen Frank en Marja, Henk en Clara en Harry en Edmond er vandoor. De progressie die Henk en Clara hebben gemaakt met de Guzzi is indrukwekkend. Een geslaagde race met dank aan de DSRA. Alles is heel gebleven en we gaan nu alles voorbereiden voor de Southern 100.

Onze site in de Panorama

In de eerste panorama van 2008 staat een artikel over onze internetpagina. Als dat geen goed begin is van het nieuwe jaar...

REPORTAGE IN MOTOPLUS

In de Motoplus van deze week (No 20) staat een 4 pagina's tellende reportage over het Ironhead Team. Zie hieronder een kleine previeuw...

LAATSTE RACE IN CADWELL PARK

Donderdagavond 27 september vertrokken we samen met het duc/guzzisideteam (Henk, Henny en Clara) naar Oostende waar we vrijdag ochtend de boot pakte naar Ramsgate. Na enige vertraging met de boot arriveerden we vrijdag rond middernacht op de paddock van Cadwell park. Iedereen gedag zeggen en nog snel een welverdiend biertje. Aangezien onze planning ietwat anders verlopen was, was het zaterdagochtend een drukke bedoening. Inschrijving, motor keuren enz. Gelukkig hadden onze Engelse vrienden al enig voorwerk gedaan, zodat dit niet al te veel tijd in beslag nam.

Eerste training was ook al vroeg, en de Ironhead wilde in de regen en na een paar weken stilstaan niet meteen starten. Met hulp van een paar duwers lukte het uiteindelijk toch. Spannend om weer een circuit op te gaan wat je beide niet kent. Zaterdag reden we op het korte Woodlands circuit. Door de hoogte verschillen en korte bochten wel erg leuk. Een paar rondjes voorzichtig geprobeerd. Het was nat er lag olie op de baan, dus het was glibberen en glijden, maar erg leuk. Het werd die zaterdag niet meer droog en we konden niet alles geven. Kobus en Sam werden 1e met de Weslake.

Zondag werd er geracet op het “full” circuit, een super baan, en het zonnetje scheen. Blinde bochten en een kurkentrekker (gooseneck) die je niet ziet aankomen, net een achtbaan. De 2 korte trainingen waren eigenlijk niet genoeg om de baan goed in je kop te krijgen. Toch waren we klaar voor de eerste race. Na deze race wisten we dat we niet het uiterste eruit gehaald hadden.
De tweede race op zondag verliep een stuk beter. We hadden een goede start. Het duc/guzziside team kwam ons halverwege de eerste ronde voorbij zetten en verdween uit zicht. We kwamen in een battle met een ander span en doken naast elkaar een rechtse bocht in. Net na de bocht zagen we in een oogwenk Henk en Clara stilstaan aan de binnenkant van de baan. Beide spannen moesten vol in de rem en wij maakte ruimte voor het andere span om Henk en Clara te passeren. Later bleek dat ze waren aangetikt door een driewieler die iets te enthousiast was. Gelukkig konden allen de race vervolgen. We verbeterde onze ronde tijd met 7 seconden en dat resulteerde in een 6de plaats.

Al met al een geslaagd weekend op een super mooie baan.

Nu kunnen we weer de schuur in om ons voor te bereiden op seizoen 2008 en verder te gaan met de bouw van het nieuwe 10” span…

Jehonville en Gedinne

De eerste training in Jehonville werd na 2 ronden al stilgelegd met de rode vlag. Terug in het park ferme hoorde we dat Roger Dixon en Paul Appleby van de baan waren gegaan in een linker bocht. De situatie zag er ernstig uit en de trainingen werden voor de rest van de dag afgelast. De volgende ochtend hoorde we dat Roger Dixon was overleden en Paul Appleby zwaar gewond. Tijdens de briefing de volgende ochtend werd besloten om met alle zijspannen de baan op te gaan en een paar ere ronden te rijden voor Roger. Dit liet een grote indruk achter bij rijders, baco’s en publiek.

<-- Roger en Paul
Wij leven mee met familie en vrienden.



Tijdens de race in Jehonville waren 3 van de 4 ophangpunten afgescheurd. Het was een wonder dat het blok er niet uitgevallen was. In eerste instantie dachten we dat we de TT van Gedinne wel konden vergeten. ‘s Zondags bleven we met meerdere zijspancollega’s bij de feesttent hangen en daar troffen we Patrick, een zeer goede lasser. Hij wilde ons wel helpen en is de hele maandag gebleven om alles weer in elkaar te lassen. ’s Ochtends eerst samen het hele motorblok uit het frame gehaald, Patrick heeft toen alle ophangpunten opnieuw gemaakt. De rest van de week hadden we de tijd om alles weer op te bouwen. Zaterdag in Gedinne tijdens de eerste training deden we rustig aan om te kijken of alles goed ging en er geen scheuren kwamen in de ophanging. Patrick had goed werk geleverd, alles zat stevig op zijn plaats. De 2de training werd door tijdgebrek afgelast waardoor wij zondag op de laatste startplaats terecht kwamen.

Race 1 hadden we een super start en de eerste 2 ronden waren we goed aan het inhalen. Echter weer een rode vlag en de race werd gestopt. Er werd besloten om te herstarten. We kregen echter de Ironhead niet meer aan de praat. Jarno, Erik en Kim hebben zich scheel geduwd maar er gebeurde niets. Terug in de paddock startte de ironhead zonder moeite, wat behoorlijk frustrerend was. Voor de 2e race die middag waren we nu natuurlijk super gemotiveerd. Na twee weekenden racen hadden we nog niets uitgereden. Weer een goede start en na 2 ronden kwamen we in een gevecht met een Engelse combinatie op een Triumph en een Frans/Engelse combinatie op een Yamaha XS. In de voorlaatste ronde wilden we beide spannen uitremmen in de hairpin. We gingen echter in de slip en raakte de Frans/Engelse combinatie. De Yamaha kon zo weer vertrekken. Bij ons sloeg de motor af. Kim duwde het span weer aan en hij startte direct. Echter 30 meter verder kwam Richard erachter dat Kim niet in de bak zat. Na een sprintje van Kim hebben we de race lekker uitgereden.

Wij zijn de 2de race gefinisht, wat ons enige doel was voor deze manche. Gedinne was de laatste race van dit jaar bij de CRMB . Het was een super seizoen in Belgie. Hierbij bedanken we de organisatie en alle vrijwilligers bij de CRMB.
Het laatste weekend van September is onze laatste race van dit seizoen in Engeland, Cadwell Park.

BARNEVELD

De week tussen de race in Chimay en de demo in Barneveld is er hard gewerkt om alle kleine schades op te lossen. Met de hulp van Tom was alles net op tijd klaar. Barneveld moet natuurlijk gereden worden. Dicht bij huis en voor vrienden, kenissen en suporters makkelijk te bezoeken. Voor de training ging de Ironhead moeilijk aan en hebben we maar 2 rondjes gereden. De 1e manche hadden we een goede start en dachten we als eerste de eerste bocht in te duiken. Echter Henk en Clara verschalkte ons om aan de binnen kant in te sturen. Normaal is dat ons wapen. De laatste 2 ronden begon de motor erg te trillen bij 6000 rpm. We gingen als 4de over de finish en hadden het gevoel dat we regelmatig gereden hadden. Bij de HMV gaat het namelijk om een gelijkmatigheids race (demo).
a href="http://bp3.blogger.com/_UmtJ1J8GwI4/RrOBOReB4FI/AAAAAAAAAFk/sjBDsOOUyZA/s1600-h/DSCF4323.jpg">
Na de race checkten we het span en vonden snel het probleem van het trillen. Voor ophanging gescheurd en achterste frame buis gescheurd. Dit konden we niet oplossen voor de 2de manche. Het blok moet eruit en de tijd was te kort om dit te verwezelijken voor de 2de manche. Dan maar een biertje drinken en eerder dan gepland feesten bij MC Barneveld.

We hebben nu 2 weekenden geen race en dus tijd om alles weer klaar te krijgen voor de volgende race in Jehonnevile.

CHIMAY

Donderdag arriveerden we ‘s avonds laat in Chimay. Nadat we ons ingeschreven hadden bekeken we de lijst van de deelnemers in de P3. Er zaten minimaal 6 combinaties met auto blokken bij. Tijdens de training waren er maar 3 a 4 andere combinaties waar we bij in de buurt zaten. De Imp’s vlogen langs de meeste van de combinaties met een motorfietsblokken heen. Gelukkig werd er besloten om een aantal P3 combinaties bij de P1/2 in te delen. Niet voor de punten maar een apart klassement. Dit vonden wij een super idee. Door deze beslissing ontstonden er veel gevechten tijdens de race wat voor de rijders en het publiek een stuk spectaculairder was.

Na een redelijke training stonden we op de 3e startrij. Echter tijdens de opwarm ronde liep de Ironhead maar op 1 cilinder. We hadden net voor de start nog de bougies vervangen. Bij het opstellen voor de start plofte de motor een keer en sloeg af. Net op het moment dat het hele veld vertrok. Weer aanduwen en weer een knal, na deze knal liep hij als een speer. Door deze belabberde start waren we super gemotiveerd en haalde we in de 1e ronde al 5 combinaties in. We kwamen in een groepje terecht met Willem en Marcel op hun A65 Windle combinatie en er ontstond een super gevecht. Wij waren sneller met het uit accelereren, zij in de afdaling. In de bochten en met het remmen was er weinig verschil. Door dit gevecht ging onze ronde tijden van 2.33 naar 2.29.

In de 2de race hadden we een goede start en ontstond er weer een gevecht. Nu met Pan en Johan (zie link) en met een Franse combinatie. Hierdoor werd onze ronde tijden weer beter 2.26.

Het was weer een geslaagd weekend en na de demo in Spa geeft het echte racen weer een superkick.
Met dank aan Henk Morren voor de Foto's

Het volgende evenement waar we aanwezig zullen zijn is Barneveld. Demo Race van de HMV.

The Bikers Classics at Spa Francochamps

Vrijdagochtend was de keuring al vroeg, gelukkig kregen beide spannen zonder veel moeite een stickertje. Op het hele circuit was nieuw asfalt aangelegd en de baan lag er als een spiegeltje zo glad bij. Het was meteen weer leuk om hier gas te geven, wat een prachtig circuit is het toch. De tweede manche was in de middag en we besloten om het nieuwe span en onszelf de vuurdoop te geven en de zitter maar eens aan te duwen.
Behoorlijk zenuwachtig stonden we bij de pre-start. Niet zo gek want alles aan dit span is anders dan we gewent zijn. Hij is hoog, de bak zit aan de andere kant, Kim moet heel anders uithangen… Na de eerste twee bochten hadden we beide een brede smile op ons gezicht, wat een lol! Het uithangen is even wennen maar ook heel leuk, en Richard moet ook flink mee hangen om de bak op de grond te houden. Die dag hebben we de derde manche niet meer gereden aangezien Richard lekker aan het rondwandelen was, en per abuis de tijd vergat. Volgens Kim had hij gewoon geen zin om in de regen te rijden ;-)
Op zaterdag hebben we weer heerlijk gereden met als hoogtepunt wederom een flinke battle met de dames Braas/Bouman met de Weslake V-Twin. Die strijd was heftig. Waar de V-Twin ons op de rechte stukken voorbij ging, kon Richard dit weer goedmaken door voor de bochten op het allerlaatste moment te remmen, zodat wij de meiden weer voorbij gingen. Dit ging alle ronden zo door. Gelukkig voor ons ego zijn we wel als eerste afgevlagd.Al met al weer een heerlijk weekend. Ondanks dat het hier niet om een echte race gaat, hebben we flink gestreden. Het nieuwe span kunnen testen, en heel veel lol gehad.

Nurburgring

Met onze “nieuwe” camper zijn wij donderdag middag vertrokken naar de NurburgRing, waar gestreden gaat worden om de Jan Wellem Pokal. Op vrijdag was de vrije training al om half negen. Aangezien we de weken daarvoor weinig tijd hadden gehad om aan de motor te werken, moest de olie nog doorgepompt worden, en verschenen we ietwat gestresst aan de start. De eerste rondjes even rustig over het circuit. De motor liep niet lekker, hij stotterde en hield in. Na een rondje of vier gaf hij helemaal de geest, naar bleek door een draadbreuk. Geen stroom dus einde training.

‘s Middags tijdens de tijdstraining regende het, waardoor de baan behoorlijk glad werd. Hier had natuurlijk iedereen last van. Op zich reden we lekker, maar in een linkerbocht ging het mis; Kim hing al klaar voor de bocht, maar geen grip en we gleden zo de baan uit, het muurtje kwam akelig dichtbij. Gelukkig kregen we op het nippertje nog wat grip en kon Richard nog net terugsturen de baan op. Ook bleef de motor stotteren doordat er te veel vocht in het luchtfilter terecht kwam. Dit hebben we opgelost door een alu pannetje uit de keuken inventaris te gebruiken als bescherming.

Zaterdag heerlijk gereden tijdens de eerste manche. Na deze eerste manche bleek dat we eerste stonden in het regelmatigheids klassement. Voor ons gevoel kon er weinig meer mis gaan, en droomde we stiekem al over de beker die zondag klaar zou staan.

Op zondag stonden we in de dezelfde opstelling aan de start. Anja Braas en Diana Bouwman vlak bij ons. Wat wij wel leuk vonden, want een beetje battelen met die meiden leek ons wel wat. En een battle werd het! Anja had de smaak te pakken en gaf goed gas. Ze kwamen steeds akelig dicht in de buurt. Een beetje strijden vonden we wel leuk, maar ingehaald worden door je oud bakkeniste, was toch niet wat we in gedachten hadden. De gehele manche bleven de dames met de Weslake V-Twin in de buurt en kwamen zelfs even met het voorwiel voorbij. Niet eerder was de spanning en de strijd in een race zo hevig. Uiteindelijk gingen we gelukkig als eerste over de finish. Door deze strijd hebben we zo onregelmatig gereden dat de beker helaas aan ons voorbij ging. Maar zoals Kim voor aanvang al zei; Liever geen beker dan dat die meiden ons voorbij gaan. Maar stiekem hebben we al nachtmerries en zal de dag dat ze ons inhalen, snel dichterbij komen...


Met dank aan Henk Morren voor de foto's

HEMELVAART TE EEMSHAVEN

Door de samengevoegde inspanningen en wilskracht van de DSRA, CRT en SAM is het gelukt alles wat een beetje vooruit gaat met een classic zijspan in Nederland in Eemshaven te laten verschijnen. Er stonden 24 spannen aan de start van de vrije training. Geweldig om in Nederland eens met zijspannen te racen.

Eemshaven heeft een paar lange rechte stukken en een gedeelte met veel bochten waar je lekker kunt sturen. De lange rechte stukken maakten snel een verdeling in het veld. Je weet dat de spannen met een hoge topsnelheid voorop zullen rijden. Met stuurmans kunst maak je dit niet goed. Tijdens de training vielen er helaas al wat spannen met technische problemen uit. Waardoor er uiteindelijk met 17 combinaties aan de start van de race stonden.

Na een goede start lagen we op een 7de positie en door het uitvallen van 2 spannen in de top, finishte we op de 5de plek. Een goede prestatie met onze oude Harley. De uitslag was 1 Honda 2 BMW 3 Kawa 4 BMW 5 Harley 6 Guzzi


Al met al een geslaagde dag. DSRA bedankt voor het organiseren van deze race en de koffie+. Wij hopen dat we volgend jaar weer kunnen deelnemen en dat we de KNMV dan ook zijn medewerking verleend.

Met dank aan Henk Morren voor de actie foto's

Rockanje Classic

Onverwacht hebben we dit weekend toch deelgenomen aan de Rockanje Classic 2007. Nadat we vrijdag avond aankwamen zijn we natuurlijk een biertje gaan drinken in de kroeg. Samen met BSA rijders Bas en Maurits en andere collega rijders hebben we lekker bijgepraat.



Vrijdag konden we al vroeg onze eerste trainingsrondjes rijden. Voor Kim was dit een nieuw circuit, dus afgesproken even rustig de baan te verkennen. Helaas stopte de combinatie er in de eerste ronde al mee. Naar bleek door een defecte benzine pomp. Gelukkig konden we dit, met dank aan Eef van Mil die nog een onderdeeltje bij zich had, weer maken en stonden we gewoon aan de start voor de eerste manche. Na een snelle start ging voor ons Piet Kramer helaas de hekken in. Piet maakte met motor en bakkenist een indrukwekkende salto. Door de baanposten werd dit goed afgevlagd en ging direct de rode vlag uit. Gelukkig viel de schade aan de rijders mee. En ook de mensen in het publiek bleven ongedeerd.

Voor de herstart werd daarna gekozen voor een duwstart, waarbij twee aan twee gestart mocht worden. Tot grote hilariteit bij het publiek en rijders verloor het span voor ons, bij deze duwstart zijn bakkenist. Gelukkig had de rijder het in de gaten en wachtte keurig op zijn achterna rennende passagier. Deze en de tweede manche hebben we lekker onze rondjes gereden wat uiteindelijk resulteerde in een derde plaats in deze gelijkmatigheidsdemo. Een zeer vermoeiend circuit voor de bakkenisten. Heel veel bochten achter elkaar, zonder recht stuk om even bij te kunnen komen. Bont, blauw, moe maar voldaan hebben we onze beker en bloemen in ontvangst genomen.
Organisatie en HMV; hartelijk dank voor dit leuke evenement.

Val de Vienne

Zaterdag 26 maart vertrokken we richting Frankrijk om onze race licentie te gaan behalen. De DSRA organiseerde dit op het circuit van Val de Vienne.

Deze cursus bestaat uit een theorie examen een aantal praktijk oefeningen. Hierbij hebben we met de gevarieerde en gezellige cursusploeg erg veel lol gehad. Dag 2 en 3 mochten we 2x een ½ uur de baan op. Wat een mooi circuit. Veel bochten achter elkaar. Enkele nieuwe LCR piloten hadden vooral in de bochten moeite met onze oude sportster. Wat logisch is aangezien ons span een stuk korter is. Natuurlijk gingen op de rechte stukken deze nieuwe spannen met 180 PK er van door en ons erg hard voorbij. Na 2 ½ dag zijn alle cursisten geslaagd. Wij mogen nu eindelijk in Engeland racen.

Op woensdag stapte Kim in de bak bij Karl Raabe. Karl was al het hele weekend bezig zijn nieuwe Norton kneeler zijspan goed aan het lopen te krijgen. Het leek erop dat dit woensdag gelukt was. Hij zocht alleen nog een geschikte bakkenist met het juiste gewicht om dit span te testen. Karl rijd al jaren op een zitter (www.sidecar-racing.de). De eerste 3 ronden zagen er veelbelovend uit. Kim moest nu vooruit uithangen in plaats van over het spatbord zoals ze gewend is met onze Kneeler en had er erg veel plezier in. In de vierde ronde ging het achter op het circuit fout. Karl en Kim gingen in een rechtse bocht 180 graden in de rondte. Kim vloog eruit en het span en Karl gingen op de kop. Kim had gelukkig niets. Karl moest helaas naar het ziekenhuis om zijn, waarschijnlijk gebroken, sleutelbeen te laten zetten. Karl beterschap!

Ondanks de de lange reis, de vorst 's nachts en het ongeval, hebben we een erg gezellig en leerzaam weekend gehad.

met dank aan de DSRA en sandra voor de organisatie en de foto's

Terug op het Circuit !

Seizoen 2007 zullen Bas en Maurits weer deelnemen aan een paar demo’s bij de HMV met ons oude zijspanframe. De Bikers Classic’s in Spa Francochamps staat ook weer op hun agenda. Bas heeft in 2004 een BSA-A65 blok in dit frame gebouwd in plaats van ons Ironhead blok. Dit blok paste zonder veel moeite in het frame. De bediening moest worden omgedraaid omdat de BSA rechts schakelt. Ook de aandrijving zit aan de andere kant.

Nr. 35; ons oude frame met het BSA blok

Nr. 21; onze huidige Ironhead racer

REPORTAGE IN DE BIGTWIN

In het November nummer van de Bigtwin staat een reportage over het Ironhead Team.

www.bigtwin.nl

Gedinne

Op 2-3 september hebben we deelgenomen aan de Classic TT in Gedinne. Voor ons beide een nieuw circuit. Spannend en een hele uitdaging met zijn 21 bochten! Op donderdag hebben we het circuit twee keer met de auto gereden, wat ons een goede indruk gaf. Gaaf! Tijdens de training op zaterdag ochtend de eerste rondjes rustig gereden, daarna wat meer gas erop. De race was om vijf uur. Na een aardige start zaten we nr. 33 aardig op zijn staart. Deze engelse combinatie met een IMP blok erin is natuurlijk veel sneller, maar door laat remmen en scherp in te sturen bij de hairpin bochten, lukte het ons toch ze enkele malen voorbij te gaan. Op de langere rechte stukken haalde ze ons weer in, wat een leuke battle opleverde. De laatste twee ronden merkten we beide dat het span erg trilde. We zijn gefinished, maar bleek al snel met een kompleet afgescheurde voorophanging, en afgescheurde uitlaat. Niet zo vreemd dus dat hij bijna niet meer te houden was. Met dank aan Ep van Paasen kon dit gelast worden, zodat we zondag weer aan de start konden verschijnen. Zondag regende het, tijdens de training

hebben we heel rustig aan gereden. Hierna bleek dat ook de ophanging van de uitlaat en de achterophanging van het blok gescheurd waren. Na improvisorische reparaties zijn we de wedstrijd toch gestart. In het eerste ronde halverwege het circuit knapte onze ketting. Het achterwiel blokkeerde, veel lawaai en geen aandrijving meer. Gelukkig konden we veilig van de baan af. Einde race en behoorlijk wat schade. Ondanks de pech en de schade hebben we een super race weekend gehad.

Met dank aan Henk Morren voor de actiefoto's

Barneveld 2006

Na Chimay is het even wennen om weer een demo te rijden. Zeker in Barneveld met een overvol deelnemersveld in de Zijspan Klasse. Tijdens de training liep de motor goed. Alleen de vergiering voor Chimay stond er nog op. (geen tijd gehad) Na de training wilden we “even” vergieren. Maar een achterwiel lager zat vast op de as. Dit was helaas niet verholpen voor de eerste manche. Tot grote teleurstelling van de voor ons gekomen fans… (familie en vrienden) Net voor de tweede manche hadden we alles weer gereed. Maar daar was ook de eerste regen bui. Tijdens de start gingen de gele en geel/rode vlaggen al uit. Het parkoers was net een ijsbaan. Dan maar een paar rondjes voorzichtig glijden. Niet echt lekker gereden maar de gezellige dag en de avonden bij MC Barneveld waren weer super. Onze vrienden Bas en Maurits met de BSA werden 2e en kregen een mooie beker mee naar huis.

Chimay

Voor het eerst in 3 jaar weer een keer in Chimay racen. Dit is geen demo maar een echte race. Met onze 1000 cc kunnen we niet meer in de P2 rijden. We zijn ingedeeld in de P3 en GP klasse. Wat hebben we hier te zoeken dachten we vooraf. Eerste training op vrijdag rustig aan gedaan en het parkoers verkend. Het was de eerste keer voor Kim in Chimay. De motor liep goed, we moesten alleen vergieren. Had de speciaal meegenomen monteur Bas ook iets te doen… Eerste tijdstraining 2.32. Dit was al 10 seconden sneller vergeleken met 3 jaar geleden met het oude blok. We stonden in de eerste race in het midden van het startveld. Maar door een los zittende dodenmansknop kwamen we niet goed weg. Tijdens de race nog 2 Konigs en een Suzuki waterkoker ingehaald en door de vele uitvallers als 6e geëindigd. Tweede race ging nog een stukje sneller met rondetijden in de 2.29 en nu als 5 de geëindigd. Het was weer goed in Chimay. Goed weer. De blauwe lokale biertjes smaakte goed. Volgend jaar zijn we weer present!

The Bikers Classics at Spa Francorchamp

Spa Francorchamps is geen race, maar daar gas geven en een sparring groep zoeken is al een belevenis. 9 x rijden geeft ons alle mogelijkheden om het nieuwe blok goed af te stellen.

Vrijdag de eerste 2 manches kwamen we niet boven de 5000 toeren uit. Het nieuwe blok krijgt de " schop onder zn hol" pas laat in de toeren. Proberen af te stellen met sproeiers en een grotere benzine pomp, leverde beide niets op. Kobus kwam met het idee om de moderne uitlaatdemper te vervangen door een open pijp. Leo stelde zijn demper beschikbaar. Erop geknutseld en gaan, dat was dus het probleem, de moderne demper, dempte te veel. Op de onderdelenmarkt een megafoondemper op de kop getikt bij B.R.A.M. en deze samen met Kobus en Leo passend gemaakt. Hierdoor arriveerde we wel als laatste in de kroeg. De 3 manches op Zaterdag waren super en we gingen steeds harder de Raidillon op. Bij de laatste race die dag de bocht uit door een oliespoor bij Combes. Zondag in de eerste manche konden we in de 2e ronde het span in de Blanchimont niet houden en stopten we in de chicane. Bleken beide schokbrekers afgebroken. Geprobeerd zo iets te vinden op de onderdelen markt maar geen succes. Niemand had nieuwe voorradig. Dus hebben we hem de 2 race aangepast tot “hardtail” en gewoon weer gas geven.Het was weer super. Drie dagen rijden, sleutelen, mooi en warm weer en veel gezelligheid.

ZZ races

Gebroeders Medema, wij
















BSA, IRONHEAD, KONIG















Door de weilanden

Bremerhaven

Bremerhavener Fischereihafenrennen '06
Alvast wat foto's.

Bij de start 1e manche op maandag










Linkerbocht nog voor Gerrie de Bruin
en Diana Bouman









Wat een battle, constant stuivertje wisselen !
Uiteindelijk zijn Gerrie en Diana voor ons gefinisht
Leuke race...

Verslag van de Fans

Sleutelen met Albert















En dat is heel vermoeiend...

Albert bewaakt het span

Monteur Bas heeft last van de hitte in Chimay

Nijmegen 2006

14 mei 2006
Dit seizoen werd voor de tweede keer de Historische Motorsportdag in Nijmegen gehouden. Na het grote succes van vorig jaar, hebben de gebroeders Peters het ook nu weer voor elkaar gekregen dit leuke evenement te organiseren. Nijmegen, voor ons toch een beetje een thuiswedstrijd, is een erg leuk circuit. Breed, veel bochten en een mooi lang stuk om goed gas te kunnen geven. Het is altijd vroeg uit de veren op de dag zelf. Nog even de motor checken voor de keuring en dan de eerste training. Tijdens de training liep de motor niet zo lekker, stotterend. Bleken vuile bougies. Tijdens de eerste manche ging het allemaal goed. Al haalden we maar net de finish (benzine op) en moesten we het gevaarte weer terugduwen naar het rennerskwartier. De tweede manche verliep gelukkig helemaal prima. Wow wat is het toch een leuke baan, maar hard werken voor de bakkenist. Door de vele bochten die elkaar snel opvolgen, is het soms lastig om op tijd "klaar" te zijn. Maar dat maakt deze baan, en het rijden, ook zo leuk.

Eenrum 2006

De eerste race van seizoen 2006.
De HMV Demo in Eenrum. 2e plaats. Mijn eerste beker. Heerlijk gereden. Na een belabberde training, t is toch weer even wennen na een hele winter niets doen, ging de eerste manche als een speer. Gelukkig deed de motor het ook goed, hij liep als een trein. Het is altijd leuk en gezellig in Eenrum. Toch heel bijzonder als een heel dorp op zn kop word gezet om daar een motor evenement te organiseren.

Het Zijspan

Foto is van het huidige span. In de loop der jaren is er heel wat aangepast.

Nieuw frame
Frame bouwer : Kobus Bouwman.

Voorwiel 16 inch .
Naaf : Triumph
Velg : Morad
Remklauw : AP racing
Band : Dunlop sidecar race

Achterwiel 12 inch
Velg ?
Naaf : Kobus Bouwman
Remklauw : AP racing
Band : Yokohama racing

Zijspan wiel 10 inch,
Velg : Mini
Naaf : Kobus Bouwman
Remklauw : Brembo
Band : Yokohama racing

Motorblok 1 : Ironhead sportster 1972
Cilinder inhoud : 1000cc
Carters : HD
Cilinders HD
Koppen bewerkt door : Daan Smallenburg
Nokkenassen : Andrews Y
Zuigers : KB
Bobine : Dyna
Ontsteking : Crane hi4
Carburator : Dellorto 40
Transmissie : Andrews close ratio

Motorblok 2 : Ironhead sportster 1972

Cilinder inhoud 1000cc

Carters : HD

Cilinders : Japans

Zuigers : KB

Koppen bewerkt door : Daan Smallenburg

Nokkenassen Andrews R5

Transmissie : Andrews close ratio

Polyester : Marc Ruig

Schok brekers : Hagon

Uitlaat systeem : Catepilar Wehl

Ander spul : Home made.

Oud Frame :

Bouwers : Mikel Claasen en Richard Pouwels

Met dank aan : Mikel , Kobus (Veco) , Gerben, Bas , Gary (HD down town) , Daan

Eerste zijspan. Op weg naar eerste race in Rockanje. Het frame rijd nog steeds maar nu met een BSA blok erin.

Foto's 2005

Barneveld




























Nijmegen (in 2005 een uitstapje naar STP Kleuren.
In 2006 rijden we gewoon weer in Zwart !)

Hoe het allemaal begon

In 1998 ging ik naar de Centennial TT in Assen daar kwam ik Kobus en Sam tegen. Kobus hielp mij al enkele jaren om mijn oude Ironhead Zijspan te verbouwen en rijdend te houden. De Centennial TT was een geweldige happening. Al die oude wereldkampioenen te zien was te gek. Daar zag ik voor het eerst de oude stijl van het zijspan rijden . Niet achter in de bak een beetje heen en weer, maar voor uit het zijspan hangen. Dit was spektakel! Kobus en Sam waren net zo enthousiast en zijn direct na de Centennial TT begonnen een Norton om te bouwen tot een zijspan racer en zijn mee gaan doen aan demo’s bij de HMV. Natuurlijk heb ik hun eerste seizoen gevolgd en werd steeds enthousiaster. Helaas kon ik niemand vinden die zo gek was om deze uitdaging met mij aan te gaan. Tot mijn oude maat Mikel Claassen het aan durfde. We kochten een oud zitter frame bij Martin Morren en zijn begonnen deze om te bouwen naar een kneeler. Toen we klaar waren met het frame bouwen was alleen het balhoofd nog over. Het motorblok werd uit mijn café racer gehaald die net twee jaar af was. Het begon ergens op te lijken. De dag en de nacht voor de eerste race in Rockanje heeft de hele Barneveld clan nog geholpen om de racer klaar te krijgen. Op de dag van de beruchte race arriveerde we net op tijde voor de keuring. De training gebruikte we om de motor af te stellen. De eerste manche duurde 3 bochten, de Norton voornaaf begaf het en we belanden in de rozenstruiken. Maar de vuurdoop hadden we gehad, en de smaak te pakken. De volgende jaren hebben we vooral veel rondjes gereden bij de HMV, soms CRT en af en toe in België. Na 2 jaar kwam monteur Bas Harmelink ons team versterken Bas, altijd rustig tijdens de hectische momenten van sleutelen voor en tussen de races door, een verademing en een luxe. In 2004 stopte Mikel er helaas mee. De ervaren bakkenist Anja Braas nam tijdelijk de plaats in het bakkie over maar Kim stond al langs de kant te popelen om haar plaats over te nemen. In seizoen 2005 heeft Kim haar vuurdoop gehad in het Duitse Hunxe en was gelijk verkocht.